1960 ‘ li yillara gelindiginde Milliyetçi cenahta isbirligini (dayanismayi) gelistirme ve kollektif bir tavir alma zorunlulugunun ortaya çiktigi, yani partilesme ihtiyacinin dogdugu görülmektedir. Ülke yönetimine talip olmak anlayisi da bu ihtiyaci körüklemistir. Bu düsüncelerin dogusunda özellikle iki önemli gelismenin rol oynadigini söylemek mümkündür. Bunlardan birincisi, daha önce özetledigimiz 1940 ‘li ve 1950 ‘li yillarda yasanan sorunlardir. Hem CHP iktidarinin, hem da DP iktidarinin milliyetçiler üzerinde uyguladigi baskilar ve özellikle de 1950 ‘li yillarin basinda güçlü bir dernek haline gelen "Türk Milliyetçiler Dernegi"nin, "merkez-sag" egilimli DP iktidari tarafindan kapattirilmasi, milliyetçi bir partinin kurulmasi fikrinin kabul görmesinde oldukça etkli olmustur. 1940 ‘li ve 1950 ‘li yillardaki gelismeler, tarihi birer ders olarak algilanmistir. Bu gelismelerin önemi, daha sonra (partilesme sürecinde) partili yöneticiler ve entellektüeller tarafindan da vurgulanmistir. ikinci önemli faktör ise 1960 ‘li yillardaki siyasi ve ideolojik ortamin sahip oldugu özelliklerdir.